Hraðvagnakerfi á höfuðborgarsvæðinu væri mun ódýrari og hagkvæmari kostur en svonefnd borgarlína sem gert er ráð fyrir í samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins.
Þetta er meðal niðurstaðna í skýrslu um athugun á hagkvæmni mismunandi kosta í samgönguframkvæmdum á höfuðborgarsvæðinu, sem unnin var á vegum samtakanna Samgöngur fyrir alla og Rannsóknarmiðstöðvar um samfélags- og efnahagsmál.
Í skýrslunni segir að samgöngusáttmálinn innihaldi margar mismunandi samgönguframkvæmdir sem séu tæknilega aðgreinanlegar og framkvæmanlegar hver fyrir sig þótt þær séu kynntar sem einn pakki í uppfærðum sáttmála frá 2024.
Sumar þessara framkvæmda mælist þjóðhagslega mjög hagkvæmar en aðrar mælist með litla og jafnvel neikvæða arðsemi og sá hluti sáttmálans sem tilheyri svokallaðri borgarlínu virðist afar óhagkvæmur. Það að leggja í borgarlínu feli í sér mjög mikla fjártilfærslu frá þeim þorra íbúa höfuðborgarsvæðisins sem ekki nota almenningssamgöngur (nálægt 96%) til þess tiltölulega litla hluta hans (nálægt 4%) sem það gerir.
Fyrir hendi séu kostir í almenningssamgöngum sem séu bæði miklu ódýrari og mæti þörfum notenda nánast jafn vel og borgarlínan. Einn slíkur kostur, hraðvagnakerfi, er úrfærður í skýrslunni og segir þar að kjarni þess sé há tíðni ferða, sú sama og í fyrirhugaðri borgarlínu, og gerð forgangsakreina en ekki sérbrauta eins og í borgarlínu án þess að skerða umferðarmannvirki fyrir aðra bifreiðaumferð.
Höfundar skýrslunnar eru Elías B. Elíasson verkfræðingur, Ragnar Árnason prófessor emeritus og Þórarinn Hjaltason samgönguverkfræðingur.
Heimild: Mbl.is
